A DAY TO REMEMBER: FEBRUARY 9, 2012.

Mag-iisang taon ko na itong tinago at sa wakas, February 9, 2012 sa ganap na 1:30pm ng hapon sa city tri, naibubulalas ko narin sa kanya ang tunay kung nararamdaman sa kanya. OO! NAGTAPAT NA AKO SA CRUSH KO NA CRUSH NA CRUSH KO SIYA. Paano ba nagsimula yung pagtatapat? Actually di ko talaga maalala exactly ang mga pangyayari kasi sobra-sobrang tense na tense talaga ako. hihi Pero with the help of my friend ayun nailabas ko narin ang aking tunay na nararamdaman. Di ko nalang idetail ang pangyayari basta pagkatapos nun, sabi niya “April, Matagal mo na tung Alam?” sabi ng kaibigan ko, “OO! Matagal na matagal na alam na nga rin ng iba eh” at yun natahimik siya. haha Sabi pa ng kaibigan ko sa crush ko, “Oo, kung ganun nga ang mangyayari kung crush ka talaga nya, iiwasan mo ba siya” Sabi nya, “HINDI AKO IIWAS! Pero dapat MAGHANAP SIYA NG IBA!” so ibig sabihin nun REJECTED na ako pero OKAY LANG YUN. DI NAMAN TALAGA PWEDE EH! :) Pero nung kanina medyo naiilang na talaga ako sa kanya lumapit ganun rin ata siya kasi FRESH pa sa mga utak namin ang mga pangyayari. Kaya ganun! Ganun pala talaga ang feeling noh? May awkward something naaaa sa inyo, dati parati ka niyang kinakausap pero dahil lang sa isang pagtatapat baka muntikan ng mawala ang pagkakaibigan. tssssk ;( Kaya sana, mabilis maghilom itong nararamdaman ko at mag-MOVED ON na para wala ng ilangan na magaganap sa amin. 

So Far, bilib na bilib ako sa sarili ko. Gulay! Di biro/madali ang mag-confess ng tunay mong nararamdaman sa isang tao. Eto kasing si April piniplit akong magtapat na dapat ayaw ko talagang sabihin pero ayun, TAKE THE RISK nalang talaga ang drama natin. kaya yun, masaya narin ako dahil nailabas ko narin ang aking matagal kong lihim. haha Next Step, Mag-move on! :)